नव अंकुर फुटतो

नव नाद भरल्या रानात
ताल बेभान वाजतो
मेघ पाहून आभाळी
धुंद मयूर नाचतो


असा झिम्मड पाऊस
वारा फुगडी खुलतो
गंध मातीचा सुटला
मन पिसारा फुलतो


जाता स्पर्शून तुषार
अंगी शहारा उठतो
चिंब भिजल्या मातीत
नव अंकुर फुटतो!
                  प्र..श्री.जाधव

निसर्ग कविता

गंध मातीचा मातीचा

गंध मातीचा मातीचा
ओल्या रानात दाटला //धृ//

गेली भेगळून माती
वारा झालाय निखारा
तग धरल्या जीवांनी
किती सोडावा सुस्कारा
      दया येऊन मेघाचा
      कंठ दाटुनी आला //१//

शहारली झाडे वेली
आलं आभाळ भरून
हर्ष दाटून मनात
गाते कोकिळा चोरून
      शील घुमली रानात
      मोर नाचला नाचला //२//

लखलखाटून वीज 
मेघ शांत शांत झाली 
अधिर ही सर सर  
माल रानांत झरली
     खळखळट पाण्याचा
    गात वाराही सुटला //३//
             
                  -प्र.श्री.जाधव

    vkyk ikÅl ikÅl

   vkyk ikml ikml

   g”kZ eukr ekosuk

   fpac fHktY;k ia[kkauk

   vkt vacj iqjsuk  AA/k`AA

   fdrh mUgkr Hkktwu

   eu >kya;k ikpksGa

   ,dk vksY;k FksacklkBh

   tho >kyk; O;kdwGa

   xPpa Hkjya vkHkkGa

   es?kdfjrha xtZuk  AA1AA

   dkGaHkksja jkuekGa

   xsya HksxkGwu lkja

   ikUgk /kjspk vkVyk

   >qjrkrh pjkpja

   HkkjkoY;k osM;kljh

   QqVs vukoj ikUgk AA2AA

   FkaMxkj Åc >kyh

   Xskyk mdkMk iGwu

   Xkkjxkj okjk okgs

   vaxa ;sbZ ‘kgk#u

   ViViys Fkasc Fksac vklear njoGs

   e`nxa/k gk fojsuk AA3AA

शब्द

         शब्द

शब्दच जग माझे
शब्दांत वाढतो मी,
शब्दच देव माझे
शब्दास पूजतो मी!


निशब्द शांती माझी
शब्दच चिन्तते ती,
दिव्यानुभूती शब्दे
शब्दबद्ध करतो मी!!
                                - प्र.श्री.जाधव