गंध मातीचा मातीचा
गंध मातीचा मातीचा
ओल्या रानात दाटला //धृ //
गेली भेगळून माती
वर झालाय निखारा
तग दाराला जीवानी
किती सोडवा सुस्कारा
दया येवून मेघांचा
कंठ दाटुनी आला //१//
शहारली झाडे वेली
आलं आभाळ भरून
हर्ष दाटून मनात
गाते कोकिला चोरून
शीळं घुमली रानात
मोर नाचला नाचला //२//
लखलखाटून वीज
मेघ शांत शांत झाली
अधीर ही सरसर
रानमाळात झरली
खळखळाट पाण्याचा
गात वाराही सुटला // ३//- प्र श्री जाधव
